Het mens achter de lens!

Ik houd van…

Mijn man Niels, mijn dochters Bindi en Yara en mijn zoon Aidan. De zon die de wereld om me heen vrolijk en iedereen ontspannen maakt. Kijken naar al het moois om me heen door een lens en dan op het juiste moment klikken. Zoeken naar de beste positie om de meest gave foto te kunnen maken. Wandelen over het strand, door het bos of over de hei. Onder water zwemmen en dat het voelt alsof je vliegt!

Ik geniet van…

Blije mensen om me heen. Grapjes maken, waar mensen om moeten lachen (dat is nog het leukste). Een ontspannen sfeer creëren en vasthouden. Kinderen die eerst verlegen binnen komen en daarna zichzelf durven laten zien. Met lieve vrienden, gezellige buren of familie spelletjes spelen. In beweging zijn, mentaal en fysiek.

Ik vind het heerlijk om…

Te fotograferen uiteraard, voor het slapen gaan een romantisch boek te lezen, in een zonovergoten speeltuin te zitten waar mijn kinderen heerlijk spelen, mensen te ontmoeten die me inspireren of met wie ik hard kan lachen. Te dollen met mijn kinderen, ze zo hard te laten lachen dat je het schateren mag noemen. Te dromen over de toekomstige zomervakantie, waarin we eindelijk (na 8 jaar van misselijke zwangerschappen en te kleine kinderen) weer met tent de wijde wereld in kunnen trekken en kunnen genieten van een andere natuur. Aaaah, ik zie het al voor me.

Naast de fotografie…

Sta ik op maandag en dinsdag voor de klas, groep 3, op basisschool de Wendakker. Op de andere doordeweekse dagen race ik van huis naar school en van school naar huis om mijn dochters op te halen en weg te brengen. Samen met mijn heerlijke peuterpuber zoon op sleeptouw, al kletsend op de fiets.

Toen ik een klein meisje was…

Speelde ik jufje met de kinderen uit de buurt. Ik maakte mijn eigen schriftjes en had in de schuur mijn eigen klaslokaal, inclusief krijtbord. Mijn broertje en een paar kinderen uit de buurt waren mijn slachtof… ehm, leerlingen.

Toen ik een lange meid geworden was…

Kocht ik mijn eerste camera’s en maakte veel selfies (toen nog niet bekend als selfies of überhaupt hip). Desondanks fotografeerde ik erop los! Na zoveel jaar liep ik Niels tegen het lijf en we bleken dezelfde hobby te delen. Samen hebben we flink wat dieren in verschillende dierentuinen gefotografeerd. Toen ons eigen eerste wonderlijke wezen in 2013 geboren werd, was ik helemaal niet meer uit onze studio weg te krijgen. Van het één kwam het ander en op een dag begon ik ook andere kinderen te fotograferen in onze eigen studio. En dat doe ik nog steeds! Met heel veel passie, plezier en liefde! Inmiddels is deze hobby al een aantal jaar uitgegroeid tot een ware baan. Fantastisch!